چه دانستم که سیلابی مرا ناگاه برباید                              چو کشتی ام بر اندازد میان قلزم پر خون

زند موجی بر آن کشتی که تخته تخته بشکافد                 که هر تخته فرو ریزد ز گردش های گوناگون

نهنگی هم بر آرد سر خورد آن آب دریا را                       چنان دریای بی ایان شود بی آب چون هامون

شکافد نیز آن هامون نهنگ بحرفرسا را                        کشد در قعر ناگاهان به دست دست چون قارون

چو این تبدیلها آمد نه هامون ماند و دریا                     چه دانم من دگر چون شد که چون غرق در بیچون

چه دانمهای بسیار است  لیکن من نمیدانم                که خوردم از دهان بندی در آن دریا کفی افیون

قارون همان کروئوس یونانی یا کوره تورات دانسته اندو در قرآن نام مردی است که ثروت بی حسابش او را مغرور و متکبر کرده بود و به او تذکر دادند اما توجه نکرد و توسط زمین خورده شد

شکافته شدن تخته های کشتی اشارت است به داستان موسی و خضر و میتوان نتیجه گرفت که چون سلطان ولد رابطه ی شمس و مولانا را به رابطه ی خضر و موسی مانند میکند این غزل آشفتگی حال مولانا پس از فراق شمس را نشان میدهد .

بیچون از القاب خداست از خدا نباید خواست و نمی توان خواست که دلیل کارهایش را توضیح دهد. افیون در یونانی به معنی تریاک است اما گاهی آن را در رسائل طبی مسلمانان دوره میانهتریاق فاروق و معجون خوانده اند که به عنوان پادزهر در معلجه مالیخولیا و امراض دماغی به کا میرفته است . شاعر در میان تاثیر کیج کننده و بی هوشی افیون و آبی که به دهان او میرود زبان در کام میکشد.